Қазіргі заманнан кейінгі (postmodern) қоғамда әлеуметтік тұрақтылықтың дәстүрлі ұстыны жоғалады. Қарапайымдылық күрделілікке орын береді. Айқындылық – шартты. Жады – қысқа. Шындық құбылмалы. Ар-ұят жоғалады. Ұзақ мерзімді мақсат-мұраттарды бір сәттік ләззаттың қызығы жеңеді. Түр-сипат мазмұннан үстем түседі. Коммерциялану жойқын жарылысқа бергісіз қуатпен жер-жаһанды шарпиды. Әрекетті сезім басқарады. Мұндай өзгерістердің әлеуметтік зардабы болуы әбден мүмкін. Көптеген некелер ажырасумен аяқталады. Балалардың басым көпшілігі некесіз туылады. Еңбек ұзақтығы қысқарады. Корпорация құжаттарын жояды. Жоғары сынып оқушылары бір-біріне оқ атады. Вирустар компьютерлерді бүлдіреді. Телевизияда соғыс өрістейді. Ормандар жойылады. Музыкада әуен қалмайды. Тілге салынған татуаждар мен сырғалар жұрт назарын өзіне аудартады. Өмірдегі кез келген ұжымдық мақсаттардың айқын бағдары болмайды. Мәдени категориялар, контекстер, кемшілік-қателіктер, құштарлықтар мен орынды-орынсыз қылықтар ақылға сыйымсыз жағдайда бір-бірін жойдасыз алмастырады. Әлеуметтік қатынастардан – музыка мен сәулет өнеріне дейін – ештеңенің мәні қалмайды. Мұның салдары жаһандық деңгейде көрінеді. Жаңа әлемдік бейберекеттік рәсімделеді.

Джеймс Лалл (Lull, 2000, 262)
америкалық медиолог

 

В постсовременном (postmodern) обществе традиционные устои социальной стабильности исчезают. Простота уступает место сложности. Определенность условна. Память коротка. Реальность симулятивна. Стыд исчезает. Непосредственное удовлетворение приходит на смену долгосрочных целей. Стиль торжествует над содержанием. Коммерциализация распространяется взрывообразно. Правят чувства. Социальные последствия такого изменения вполне реальны. Больше браков заканчиваются разводом. Значительно больше детей рождены вне брака. Продолжительность труда сокращается. Корпорации рвут документы. Старшеклассники стреляют друг в друга. Вирусы заражают компьютеры. На телевидении идут войны. Леса уничтожаются. В музыке нет мелодий. Татуаж и серьги в языке вопиют о внимании к себе. Любые коллективные цели в жизни становятся неопределенными. Культурные категории, контексты, допущения, пристрастия и уместности безумно замещают друг друга. От социальных отношений до музыки и архитектуры ~ ничто больше не имеет смысла. Последствия этого ощутимы глобально. Оформляется новый мировой беспорядок.

Джеймс Лалл (Lull, 2000, 262)
американский медиолог

 

In a postmodern society, the traditional pillars of social stability disappear. Simplicity gives way to complexity. Certainty is provisional. Memory is short. Reality is simulated. Shame disappears. Immediate gratification replaces long-term goals. Style triumphs over substance. Commercialism explodes. Sensations rule.
The social consequences of such a change are real. More marriages end up in divorce. Many more children are born out of wedlock. Job longevity shortens. Corporations shred documents. High-school students shoot each other. Viruses infect computers. Wars are fought on television. Rainforests are destroyed. Music has no melody. Tattoos and tongue studs scream for attention. Any collective purpose in life becomes unclear. Cultural categories, contexts, assumptions, allegiances, and relevancies shift madly about. From social relationships to music and architecture, nothing makes sense any more. The consequences are felt globally. A new world disorder takes shape.

James Lull (Lull, 2000, 262)
american mediolog

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here